Zo, 2026 is begonnen! Hoe beweeg jij door deze eerste weken van het nieuwe jaar?
Bij mezelf merkte ik na een verblijf in Nederland een sterke behoefte om wat dieper te zakken in mezelf. Meer stilte, wat rommelen in huis. Naast mijn coaching en barista-activiteiten voelde ik iets sluimeren: een bepaald gevoel van verveling. Inmiddels weet ik dat dit bij mij een belangrijk signaal is. Een uitnodiging van binnenuit.
Het signaal van de muur. En toen gebeurde het. Ik liep door het huis en hoorde een klap op de trap. Mijn foto was van de muur gevallen.
In onze hal hangen drie foto’s: van Jeroen, Zoë en mijzelf. De foto’s van Jeroen en mij zijn serieus, gemaakt op school toen we een jaar of acht waren. Geforceerde glimlachen. De foto van Zoë, op haar vijfde in Corsica, spat uiteen van natuurlijk plezier. Stralende ogen, een brede lach.
Mijn logische, rationele zelf — de stem op de ‘zolderkamer’ — maakte er direct een logisch verhaal van: “Die foto’s hangen er al een jaar, de dubbelzijdige plakker is gewoon op.”
De wijsheid in het toeval Maar ik herinnerde me iets. Toen wij met de feestdagen weg waren, logeerde een vriendin in ons huis. Zij vertelde dat mijn foto in die week drie keer van de muur was gevallen. Zonder na te denken vroeg ik haar: “Welke boodschap krijg je daarbij door?”
Iets in mij wist dat dit niet over plakkers ging. Haar antwoord was glashelder: “Je wilt je vrij voelen. Je wilt spelen.”
Het raakte me direct. Ik wist dat het klopte, maar eenmaal thuis was ik het alweer straal vergeten. Tot de foto dit weekend opnieuw op de grond viel. Het was tijd voor actie.
Ruimte voor creatie Samen met vriendin Lonneke hadden we een ‘Co-Create sessie’, doen we wekelijks. Drie uur lang online samen bouwen, schrijven en creëren. We delen, dagen elkaar uit en — bovenal — we spelen. Tijdens de sessie kwam mijn ‘spelende vrije ik’ weer tot leven. Ik schreef me in voor de 10-weekse cursus Imagination in Art en bracht na de inschrijving ook een bezoekje aan het Tate Britain museum.
Ik keek met een andere blik, dan voorgaande bezoekjes aan musea. De kunst raakte me dieper, persoonlijker. Ik besefte: dit spelende deel in mij heeft voeding en aandacht nodig om te kunnen en blijven stromen.
Hoe werkt dat bij jou? Welke activiteiten maken jouw spelende, vrije deel wakker? Of ben je even vergeten wat dat voor jou is? Wuif jij, net als ik, ook de ‘signalen’ te vaak weg die je binnenkrijgt? Misschien is er iets wat je al heel lang wilt oppakken, maar steeds voor je uitschuift.
Mijn advies: doe het gewoon lekker.
Ga je mee de diepte in? In de jaartrajecten van Inside Wisdom starten we altijd met een diepte-interview. Afgelopen zondag zag ik bij een cliënt weer hoe krachtig dit is. Zodra we de rationele verklaringen loslaten, komen de belangwekkende zaken naar de oppervlakte. Er ontstaat ruimte en richting. De uitkomst? Je voelt je op een diepere laag weer vrijer (én blijer!).
Voel jij dat je vastzit op ‘zolder’ en heb je behoefte aan richting?
- Diepte-interview: In januari bied ik de gelegenheid om een los diepte-interview te boeken. Een waardevol gesprek van twee uur waarin we helder krijgen wat er bij jou écht nodig is.
- Satsang: Aanstaande zaterdagochtend 17 januari is er een Satsang Inside Wisdom met als thema ‘Creatief Spelen’. Kom je mee ontdekken? Geef je hier op.
Lieve, spelende groet,
Jessica
PS. Wel behoefte om meer een reis naar binnen te maken dit komende jaar? Neem dan een kijkje naar wat het Jaartraject Jouw Verlangens Waarmaken voor jou kan betekenen.
